سلام به شما

روزی آهو و دوستانش به سفری طولانی رفتند.
هنگام شب که برگشتند آهو خیلی خسته شده بود.
روی سبزه های کنار رودخانه به خوابی عمیق فرو رفت.
او در خواب دید که درحال انجام مسابقه طناب کشی با دوستش است.
دوستش داشت در مسابقه برنده می شد که یک دفعه یک خانم شیر مهربان آمد به آهو کمک کرد.
آهو هم در خوابش تعجب کرده بود و هم وقتی از خواب بیدار شد.
او وقتی بیدار شد ٬ خوابش را برای دوستانش تعریف کرد و دوستانش هم تعجب کردند.
این ماجرا گذشت ....
یک روز آهو با دوستانش برای خرید به شهر دیگری رفتند و در آنجا او یک شیر مهربان دید که شبیه همان شیری بود که در خواب دیده بود.
آهو پیش شیر مهربان رفت و به او گفت : "من ٬ یک شب خواب شما را دیدم. شما بنظر من خیلی مهربانید."
شیر در حالیکه می خندید ٬ گفت :"عزیزم ! برو به دوستانت بگو از من نترسند."
آهو رفت و به دوستانش گفت :" این همان شیری است که در خوابم بود. خیلی مهربان هست."
دوستان آهو پیش شیر مهربان رفتند و سلام کردند.
شیر هم با مهربانی سلام آن ها را جواب گفت.
شیر وقتی فهمید آنها در آن شهر غریب هستند ٬ آن ها را دعوت کرد تا چند روزی در خانه ی او مهمان باشند.
آن ها با هم رفتند و برای چند روز پیش شیر مهربان مهمان بودند.

ای خدای خوب من ٬ سلام.
خدایا ! تو برای من بهترین کس هستی و من تو را از همه کس بهتر و بیشتر دوست دارم.
خدایا ! تو خالق من هستی و من خلق تو ٬
و چون تو خالق من هستی و مهربان هستی ٬ پس من هم که خلق تو هستم باید از تو یاد بگیرم که با دیگران مهربان باشم.
خدایا ! من نمی دانم چطور تو را شکرگزار باشم؟
خدایا ! من نمی دانم تو آن بالا از من راضی هستی یا نه؟
البته امیدوارم از دست من راضی باشی نه ناراضی !
خدایا ! من همه کارهایی را که تو در قرآن گفته ای مثل : حجاب ٬ نماز اول وقت ٬ وضو ٬ قرآن خواندن و دست بی وضو به قرآن نزدن را انجام می دهم.
من تازه می خواهم به سن تکلیف برسم و می خواهم روزه گرفتن را هم تمرین کنم.
خدایا ! من امیدوارم همه مثل من به حرفهای تو گوش بدهند.
خدایا ! من نمی دانم چرا بعضی ها قدر تو را نمی دانند؟ قرآن نمی خوانند ٬ وضو نمی گیرند و روزه نمی گیرند! من نمی دانم تو آنها را دوست داری یا نه !
خدایا ! من ٬ تو ٬ بندگانت ٬ مخلوقاتت و دوستانت را دوست دارم.
خدایا ! کی آقامون ٬ امام زمان ظهور می کنند؟
خدایا ! کی قیامت می شود؟
همه ی مسلمانان ٬ همه ی این سوءال ها در ذهنشان هست و زودتر منتظر جواب هایشان هستند.
من هم منتظر جوابهایم می مانم ٬ حتی اگر شده تا قیامت صبر کنم.

سلام به شما  دوستای خوب ما که به اینجا سر می زنید ، این مطلب قسمت سوم از داستان اپیزودیک و چند قسمتی فاطمه خانم هست که بهتون تقدیم می کنیم ، دو قسمت قبل رو می تونید تو لینک های زیر بخونید : 

قسمت اول داستان رو می تونید اینجا بخونید :  اُدي و دوستانش – قسمت اول  

خدایا ! خوش حالم که به من پدر و مادر داده ای ، سلامتی داده ای ، دوستان خوبی مثل مهرآذین ، مریم ، امینی ، ملیکا ، ولی زاده ، محیا ، میرشمیرانی و مهرناز داده ای.
خدایا ! خوش حالم که به من عقل داده ای که بتوانم درس هایم را خوب بفهمم ، بنویسم و بخوانم.
خدایا ! خوش حالم که به ما اهل بیت (ع) را داده ای . مثلا" اگر اهل بیت نبودند و به ما دین ، قرآن ، نماز خواندن ، دعا کردن یاد نمی دادند ، ما اینها را بلد نبودیم.
خدایا ! خوش حالم که به پدر من توانایی داده ای تا بتواند به سر کار برود و برای ما پول دربیاورد.

اُدي پسر بسيار بسيار خوبي است.
مثلا" او هميشه لباسهايش مرتب است ، او با ديگران خوب صحبت مي‌كند ، اگر هم با كسي قهر كند خيلي خيلي زود با آن شخص دو مرتبه دوست مي‌شود ، به مادرش كمك مي‌كند ، حرف پدر و مادرش را گوش مي‌دهد و اگر پدر و مادرش كار داشته باشند به جاي اينكه مزاحم آن‌ها بشود كمكشان مي‌كند.
يك روز، اُدي ، هوس كيك توت فرنگي كرد.
رفت و به مادرش گفت :" مادر جان ، من دلم كيك توت فرنگي مي‌خواهد .برايم درست مي‌كني؟"
مادر گفت:"عزيزم ، امروز وقت ندارم. فردا برايت درست مي‌كنم. حالا اگر مي‌تواني در تميز كردن خانه كمكم كن و جارو برقي بزن."
اُدي رفت و جارو برقي را برداشت و جارو زد و سر مادرش غر نزد كه چرا كيك توت فرنگي را فردا ميخواهي درست كني ؟ يا بگه : مامان بدي هستي!!! يا بگه : هروقت چيزي ميخوام ، درست نمي‌كني و ...!!!واقعا" كه اُدي پسر با معرفت و خيلي خوبي است.
ظهر شد. اُدي رفت كه خواب بعدازظهرش را بكند. اُدي خوابيده بود كه به مادر اُدي زنگ زدند و گفتند : "فردا مسابقه ي نقطه بازي داريم و مسئولين مسابقه ، آليس ، ايزابلت ، آليور و پسر شما را براي مسابقه انتخاب كرده‌اند. اگر مي‌خواهيد ، فردا به مهدكودك بياريدش وگرنه پيتر را انتخاب مي‌كنيم."
مادر اُدي گفت:" چشم. فردا ميآرمش."
عصر، وقتي اُدي از خواب بيدار شد ، مادرش قضيه را برايش تعريف كرد و اُدي خيلي خيلي خوش‌حال شد.
به مادرش گفت :" مادر مي‌آيي با هم تمرين كنيم."
مادر گفت :"بله كه مي‌آيم."
و با هم تمرين كردند.
فردا صبح ، اُدي آنقدر هيجان داشت كه بايد ساعت 5/7 از خواب بيدار مي‌شد ولي ساعت 6 و 5 دقيقه از خواب بيدار شد. صبحانه‌اش را خورد و آماده‌ي رفتن شد.
با پدرش خداحافظي كرد و با مادر راه افتادند و رفتند.
در آن‌جا جمعيت زياُدي را ديدند.
آقاي آنكل جيم ، لوك ، ايزابلت ، آليس ، آليور و پيتر – كه خيلي ناراحت بود براي اين‌كه نتوانسته بود در مسابقه شركت كند- هم آن‌جا بودند.
مسابقه شروع شد. ايزابلت و آليس با هم و اُدي و آليور هم با هم.
در گروه دخترها آليس برنده شد و در گروه پسرها اُدي.
حالا بين اين دو نفر مسابقه برگزار شد.
و در آخر اُدي برنده شد.
به او مدال طلا دادند.
مادرش به او افتخار كرد و آن شب يك جشن برپا كرد و تازه ، يك كيك توت فرنگي هم درست كرد.

یک روز عدد ۱ از آقای ۹۹۹ پرسید :" آقا اجازه! چرا به اعداد دو رقمی مثل اعداد ۲۲ ، ۳۳ ، ۴۴ ، ۵۵ ، ۶۶ ، ۷۷ ، ۸۸ ، ۹۹ اعداد دو رقمی می گویند؟ "
عدد ۳ که خیلی باهوش بود گفت :" آقا ما بگیم ؟ "
آقا معلم گفت :" بگو "
عدد ۳ گفت :" ۱ جان! برای اینکه این اعداد دو رقم دارند."
آقای ۹۹۹ گفت :" ۳ جان! خیلی ممنون از راهنماییت. درسته! بگذار راحت تر برای ۱ جان توضیح بدهم. ببین ۱ جان ! اعداد دو رقمی از دو عدد در کنار هم تشکیل شده اند ."
بعد از کلاس و موقع رفتن به خانه ، همه ی اعداد دو رقمی دستشان را به یکدیگر دادند و به پیش عدد ۱ رفتند و عدد ۹۹ ، بزرگ ترین عدد دو رقمی ، به ۱ گفت :"ما خیلی خوش حال شدیم که تو توانستی جواب سؤالت را بگیری و درباره ی ما یک تحقیق فوق العاده انجام دهی ."
۱ گفت:" ۹۹ جان ، ممنون. من همه ی اعداد دو رقمی را دوست دارم . حالا که فهمیدم اعداد دو رقمی از دو عدد تشکیل می شوند ، تصمیم گرفته ام فردا به شکل یک مدل جدید به مدرسه بیایم ."
فردا صبح :
اعدادی که وارد مدرسه می شدند به همدیگر می گفتند :" اِ ! چرا ۱ شبیه ۱۱ شده است و ۲۲ دارد با او بازی می کند؟ "
در جواب شنیدند که ۱ خواهر دوقلویش را با خود آورده است تا در کنار همدیگر یک عدد دو رقمی را تشکیل دهند.
آن شب در خانه ۱ به مادرش گفت :" مادر جان ! من به خودم و خواهرم افتخار می کنم که هم یک عدد یک رقمی هستیم و هم در کنار همدیگر یک عدد دو رقمی می شویم ."
مادر گفت :" من هم به شما افتخار می کنم ، عزیزان دلبندم ."

ادامه داستان خاله پیرزن و نوه هایش – قسمت اول  :

يكي بود ، يكي نبود . غير از خداي مهربان ، هيچ‌كس تنها نبود .
يك‌روز در زنگ تفريح ، سوت ورزش افتاده بود روي زمين توي حياط .
يك‌دفعه من و دوستم ، مهرناز ، حواسمان نبود و پايمان را گذاشتيم روي سوت.
صداي جيغي شنيديم. سوت كه نمي‌تواند حرف بزند ، به جايش صدايش درآمد.
خلاصه ، من و مهرناز صدا را كه شنيديم حسابي ترسيديم.
راستي برايتان نگفتم كه يكي از دوستان ما به‌نام سارا از سوسك مي‌ترسد .
 من و مهرناز فكر كرديم كه سارا سوسك ديده و ترسيده و جيغ زده است و آن صدا ، صداي جيغ سارا بوده است.
اما ديديم كه نه، سارا دارد بازي مي‌كند.
من به مهرناز گفتم :" حتما" خيالاتي شده‌ايم . بيا برويم بازي."
و رفتيم.
اما از طرفي سوت هم شكسته شده بود.
معلّم ورزش وقتي ما را ديد ، گفت :" اين صدايي كه شنيديد ، صداي جيغ ترس سارا نبود."
ما گفتيم :"‌پس كي بود؟"
معلّم ورزش گفت :" سوت من افتاده بود زمين و شما پاهايتان را گذاشتيد روي‌‍َش! و اون صدا ، صداي جيغ سوت بود. حالا هم وقتي هر دويِ‌تان به خانه رفتيد به پدر و مادرتان بگوئيد عين‌ِ همين سوت را بخرند و براي مدرسه بياوريد."
روز بعد من و مهرناز يك سوت كادو شده آورديم و داديم به معلّم ورزش.